Reklama a nauka
Współczesny system edukacji w coraz większym stopniu odbiega od klasycznego modelu podawczego, w którym wiedza jest po prostu wykładana przez nauczyciela a nauka opiera się tylko i wyłącznie na przyswojeniu tej wiedzy przez, zainteresowanego lub nie, ucznia. Teoretycy dydaktyki i wychowania oraz sami nauczyciele zamiast modelu podawczego proponują konstruktywistyczne metody nauczania. Konstruktywizm ten najprościej mówiąc polega na tym, że nauka to samodzielne kształtowanie swojej wiedzy przez ucznia. Nauczyciel jest tylko pomocnikiem, a to ucznia można określić konstruktorem własnej wiedzy i umiejętności. Podstawowym elementem teorii konstruktywistów jest aktywność poznawcza ucznia, czyli poszukiwanie wiedzy przez osobiste doświadczenie. Najważniejszą zaletą takiego nauczania jest to, że wiedza staje się bardziej realna, a już nie tylko teoretyczna. Dziecko potrafi powiązać informacje z własnym doświadczeniem, potrafi je wykorzystać, przez co w o wiele większym stopniu je rozumie. Taki model edukacji wiąże się z konkretnymi metodami nauczania, są to tzw. metody aktywizujące. Różnice pomiędzy metodami podawczymi a metodami nauczania konstruktywistycznego najlepiej zobrazuje przykład. Zagadnienie, które jest tematem zajęć to reklama. W tradycyjnym modelu nauczania nauczyciel wyjaśni dzieciom, czym jest reklama, na czym ona polega i ewentualnie poda konkretne przykłady. Zgodnie z modelem konstruktywistycznym dzieci samodzielnie odkryją, czym jest reklama. Mogą na przykład samodzielnie korzystając z różnych środków (telewizja, komputer, słownik, radio) wyszukać reklamy i przygotować prezentację. Lub pracując w niewielkich grupach stworzyć własną reklamę. Wtedy zrozumienie zagadnienia z pewnością będzie głębsze, bo poparte osobistym doświadczeniem. W nauczaniu nastawionym na aktywność poznawczą ucznia bardzo ważny jest komputer z łączem internetowym. Wiedza zdobyta na zajęciach nie powinna być jedynym źródłem wiedzy, dlatego nauczyciel konstruktywista powinien zachęcać dzieci, by za pomocą takich urządzeń jak komputer i internet nie tylko oddawały się rozrywce, ale by ich celem była nauka, by przede wszystkim samodzielnie poszukiwały wiadomości i tym samym rozwijały się. Zgodnie z założeniami tej teorii szkoła jest tylko jednym ze źródeł wiedzy uczniowskiej, dziecko zaś nieustannie dokonując tzw, aktów odkrywczych, ciągle się uczy.